Lys-lykter

Dubedåre er ei av dei bloggerne eg begynte å lese fast og som gjorde meg interessert i blogging. Gjennom hennar blogg har eg funne fram til masse spennende idèar og ikkje minst mennesker! Bla. Lykketing og hennar knallfine lyslykt i stoff! Fekk veldig lyst å laga noko lignande!
 Eg kjøpte inn lin som er ganske grovt vevd, slik at lyset reflekterar fint gjennom lin-strukturen. Eg synes idèen med å bruke spaghetti-saus glas ol. er kjempegod, men ønska meg ei enda større lykt som kan romme eit stort kubbe-lys.
Eg enda derfor opp med å bruke ein heilt rett glasvase frå Plantasjen som "inner-del", og sydde deretter sylinderen i lin slik at eg kunne tre denne over vasen. Lot sylinderen være ca. 5 cm høgare enn sjølve vasen.
Pynta toppen av lykta med blonde og eit band med perler og små metall-hjerter. ( Kjøpt på ein fantastisk quiltebutikk i Skudeneshavn )

Bilde tatt med speilrefleks-kameraet viser best korleis  lykta blei, medan mobil-kameraet  visar  det fine lyset som er i lykta....

 Medan eg var i gong å lage lykter, ville eg prøve meg på nokre i litt mindre målestokk, der eg også kunne prøve ut ein decopage-teknikk som eg lærte på eit av Stord Quiltelag sine medlemsmøter. Også her er inner-delen vasar frå Plantasjen, men i mykje mindre målestokk enn den i den store lykta. Serviettane eg har brukt
er frå Europris, medan decopage-utstyret er frå Panduro.

Det var utrolig kjekt å sy lykter, og lyset de gir skapar ein koseleg atmosfære. Takk for inspirasjonen og idèen!

Heilårs-jakke med personlig vri

Huff og huff, no er det altfor lenge sidan eg har skrive her på bloggen! Innspurt på jobb før eg får ferie og hage-lidenskapen min har tatt heilt overhånd! Sommarkveldar i hagen som inneber skitne nevar ( Er ikkje særleg flink til å bruke arbeidshanskar ) og trøtt, men lukkeleg kropp har ikkje vert heilt forenlig med pc`en.
Men, handarbeid har eg gjort innimellom, og noko har vert i bruk ei god stund, fordi eg har vert så treg ,både med fotografering og blogging.
 Men no har min noko motvillige modell på 6 år stilt opp , så ho mor kunne få fotografert den nye jakken hans.
Då eg foreslo fotografering i trampolinen gjekk alt så mykje meget bedre.......

Oppskrifta til jakken har eg funne i Kathrine Gregersen si bok " Strikk til nøstebarn" La om fargevalget og stripene vart til etter eige hovud.
Hadde lyst å tilføre lommer til jakken, så desse strikka eg for seg og sydde på i etterkant.

Strikka de slik at de vart litt "runde" i formen og ikkje heilt flate mot jakken. Dette gjorde eg ved å bytte til eit nr. større pinnar nokre omg. etter opplegginga.Bytta tilbake til dei mindre pinnane igjen då eg skulle strikka brotet oppe på lommene. Romslige lommer som passar ein 6-åring på skattejakt!

Tidsklemma og hjelpsomme mødre

I fjor vinter fann eg ei strikke-oppskrift på ein tunika som eg fekk veldig lysst på! Kjærlighet ved fyrste blikk, kan ein vel seie at det var. Optimistisk tok eg turen til garnforetninga og handla garn. Heiv meg i gang med prosjektet samme kveld og strikke-pinnane gjekk til de var "rødglødande". Den svarte delen av tunikaen var strikka på null komma niks, så kom utfordringa : rundfelling med rimelig mykje mønster og telling......

Eg tok sats - og hoppa ..........Det vart mageplask.......
Utrent på mønster-strikk og stuptrøtt på kveldane etter travle kvardagar med jobb og aktive ettermiddagar vart ingen god kombinasjon. Etter å ha strikka nesten heile mønsteret 4 gongar for så å rekke det opp igjen fordi eg ikkje vart fornøyd...nei,huff!! Posen med strikketøyet gjekk på hovudet inn i ein mørk, rotete krok på syrommet , og heile drømmen om den fine tunikaen vart fortrengd......

Heilt til mor mi ein dag kom til å tenke på tunikaen eg hadde snakka om , men aldri vist ferdig......etter eit blikk og eit djupt og ektefølt sukk frå meg, skjønte ho kor posen med strikketøyet var havna henn... Snille mammo mi tilbudde seg då å gjere ferdig arbeidet for meg, så eg skulle få gleden av å bruka tunikaen. Det tok litt overtalelse til før eg sa ja til det. Det låg liksom litt nederlag i å ikkje gjere det ferdig sjølv.....gi seg med tap. Men eg innsåg jo det at skulle den nokon gong bli ferdig, så var vell dette løysinga?

Motvillig så vart det slik......og eg trur ho kjære mor mi angra litt og.Etter å ha måtta rekka opp nokre gonger, trur eg egentlig ho helst ville ha sluppe å strikka den. Men mor mi er ikkje den så gir seg så lett ( det veit alle som kjenner ho ) og etter ei stund var tunikaen ferdig og eg kunne få ta den i bruk!! Hurra for snille (og sta ) mødre!! Tusen takk , mamma!!!

Mønsteret er frå SandnesGarn og det er strikka i tynn alpakka, også frå SandnesGarn

Jakke i domino- strikk

For ei god stund tilbake strikka eg ein jakke i domino-strikk. Eg fann ei oppskrift på Garnstudio sine sider og fekk veldig lysst til å prøve denne teknikken. Oppskrifta finn dykk her
Veldig kjekk måte å strikke på synest eg , men likte ikkje heilt garnet ( silke-tweed ) Synest tråden slit lett . Andre som har erfaringer med dette garnet?
Eg strikka jakken i str. medium og det holdt i massevis for min del. Sidan jakken skal festes med brosje eller nål, så er det jo ulike måtar å dandere den på, eller bare la den henge "laust " framme, og det gir den jo fleire bruksområder kanskje?
 Likte det å arbeide med ei rute om gangen og på ein måte " pusle" saman jakken etterkvart. Veldig greit arbeid å ha med rundt omkring fordi ein jobbar nettopp med ei og ei rute om gangen! Nedanfor ser dykk resultatet av domino-strikket mitt:

 Blir kjempeglad om du legg igjen ein erfaring om du har strikka med denne teknikken - eller garnet, eller om du veit om andre kjekke oppskrifter med domino-strikk!

Klubbkveld og vesker

For ei stund sidan var det min tur til å ha klubb og eg innkalla mine gode venninner til ein kveld med god mat og prat :-) I klubben vår spenner interressen for håndarbeid seg frå å væra omtrent fråværande hos ei til gadvis meir og meir entusiastisk hos andre . Nokre driv håndarbeid fordi håndarbeid er gøy, andre gjer det for å bli ferdig. Her er alt lov , og vil du bare sitta med nevane i fanget er du velkommen til det :-)
Denne klubb-kvelden , kunne ei klubbvenninne og eg stolt vise fram veskene me hadde sydd oss på kurset til Andrè Wallenborg.(Sjå tidlegare innlegg her på bloggen!)...noko som enda i ei veskebestilling for min del.

Eg hadde kjøpt ein del utstyr til veske då eg var på kurset,så no gjaldt det bare for ho som bestillte veska å finne eit hovudstoff ( Utsida av veska ) som ho ville ha. Her er gardin lengder og møbelstoff med litt stødig kvalitet ( ikkje for laust vevde ) gode å bruke. Ved fyrste augekast syntes eg stoffvalget vart kjedelig, men blei veldig fornøyd med egen innsats då veska var ferdig. Ho vart rein og fin i design og fargar - og passar til alle antrekk pga. fargevalget. Og det skal mi gode venninne , veskebestillaren, ha all ære for!

Då det neste gang var klubb hos venninna mi, kunne eg troppe opp med veske til henne! Under ser dere resultatet.Bildet er litt dårleg desverre ( det er tatt med mobilen )

På klubben fekk me bl.a. ein nydeleg eple-pai som eg gjerne vil dele me dykk, så her er oppskrifta:


                       RANDI`S EPLEPAI

        Skjer opp epler i bitar ( Eg har ikkje med skrellet, men det er valgfritt ) og legg dei i bunnen av ei
        godt smurt paiform. Dryss kanel over  eplebitane og bre deretter ein pakke med vaniljekrem
        over.

        Lag smuldredeig av 150 gr. margarin /smør
                                       2 dl. sukker
                                       4 dl. hvetemel         og dryss dette over vaniljekremen



         Steik paien på nederste rille i ovnen på 180 gr. i ca. 40 min


         Nytes med vanilje -is ( eller økologisk kanel-is frå Isrosa hvis du er heldig å får tak i det! )

På løpende bånd?

Ein av dei tinga eg synest er veldig kjekt å sy, er løpere. Som regel oversiktlige arbeid som ikkje vert for store å gjere ferdig. Fin måte å bruke rester av stoff på er det også. Det har blitt ein del løparar opp gjennom åra, både til meg sjølv og som gåver. Desverre har eg ikkje alltid vert så flink å ta bilete av arbeida mine, så eg manglar ein god del dokumentasjon i dette temaet. Men eg gjorde noko spennande eit år eg skulle lage julepresangar til søskena mine, som nett var flytta ut av redet og trengte litt av alt i de nye heimane sine. Då er gjerne ikkje dukar og pynt det som vert førsteprioritet, naturleg nok. Eg har ei søster og ein bror, og dette året hadde eg lyst å gi de kvar sin løpar og noko attåt.....Eg tenkte lenge på korleis løparane skulle sjå ut, utan å verta heilt enig med meg sjølv. Eg endte opp med å gå å kjøpa 2 ulike skåler som eg syntes passa til kvar av søskena mine og sydde rett og slett løparane etter korleis skålene såg ut. Det vart kjempe-spennande og eg endte opp med 2 løparar som vart heilt unike!! Skåla eg kjøpte til bror min var i brun kjeramikk med fletta tre-verk øverst, og eg endte då opp med løpar med afrika-inspirerte stoff i ulike brun-tonar og dyreprint... Søster mi fekk ei vintage-skål på stett med prestekrage-liknande blomar rundt kanten og løparen her vart lys og sommar-lett med quilta prestekrager strødd utover duken. Dette var ein veldig kjekk måte å få inspirasjon på og kan absolutt anbefalast!! Desverre har eg ikkje bilder av desse dukane , men håpar at idèen kan vere spennande for andre og :-)

Ein anna løpar vart til ved at eg var så heldig å få overta nokre lappar frå mor mi. Ho hadde satt seg ned ei helg med symaskin på hytta og berre durt i veg.....og enda opp med altfor mange lapper til arbeidet sitt - Heldige meg!! Så kom utfordringa : korleis skal eg komponere desse lappane? Løysinga ser dykk under og eg er godt fornøyd med resultatet! Det vart litt silke, bomullstoff og effekt-tråd som fekk slå følge med lappane til ho mor, og eg endte opp med ein løpar som eg synest passar like godt til advendt, som til vår og påske :-)

Fine lappar i lilla og grønt frå Mamma har  slått
følge med ulike bomullstoff og silke

Mange bitar å få = lang løpar!

Den andre løparen eg har bilete av er ein 30-års presang eg sydde for ei stund sidan. Her har eg holdt det veldig enkelt, med tanke på korleis jubilanten har det heime i forhold til fargar og interiør. Har også erfaring med sjølv at dei løparane som ikkje har for mykje som "skjer" på toppen , er dei løparane som vert mykje brukt :-) De er enkle å dekorere "rundt" med lys mm. og gode for auga å kvile på .

30-års presang som minnar om sol , sjø og lange sandstrender

Siste løparen i denne omgang er ein veldig enkel måte å sy løpar på , og ein super løpar for bruk av stoff restar og restar av blonder og band- og har du eit favoritt-stoff som det nesten gjer litt vondt å skjere i , så kan du jo bruke ein heil del av stoffet på midt-stykket i løparen!

Akkurat på løpande bånd,kan eg vel ikkje nett seie at løparane blir produsert, men gøy er det , og det kjem garantert fleire!

Litt meir ullfilt og eit aldri så lite ønske........

Hadde lyst å prøve meg på å sy jakke i ullfilt , og satte i gang med eit dypdykk ned i stoff-lageret. Der fann eg både ullfilt og cordfløyel (babycord) som eg syntes var fin og som passa godt saman. Etter jakken var omtrent ferdig gjekk eg på nok ein snopetur ( Har ein tendens til å bli nokre av dei.....)  På sybutikken og der fann eg nokre kjempefine band som passa knallbra til fargane på jakken ! Måtte ha......bare måtte ha.....

Og her kommer altså eit aldri så lite ønske inn : Kunne så veldig gjerna ønska meg nokre fine band (helst vevde) som er litt meir " Guttete" ! Gi meg dødninge hovuder, bilar og fly!!!! Ikkje bare søte blomar og blonde-border !Kanskje finns det allerede , det er bare eg som ikkje veit kor eg skal leita...... Kan nokon hjelpe meg med tips?? Alle kommentarer mottas med takk :-)

Slik blei resultatet! Ein fryd å kose seg med fine band og knappar! Eget mønster og design.

Detalj frå jakken bak. I saumen midt på ryggen er "sårkantene" på vranga sydd ned, noko som gjer at jakken er meir behageleg på og gir ein fin effekt til ryggen.

Jakka bakanfrå.